چند روزيست که غم به مهماني دلم آمده
حالا ديگر با تنهايي هميشگي ام انس گرفته
به قول خودمان کنگر خورده و لنگر انداخته
تنهايي که ديگر دوست صميمي من است
چند روزيست گونه هايم بوي باران ميدهد
چند روزيست که دلم از يک نگاه زميني لرزيده
دلم هم براي همين است که بي قراري مي کند
آخر من عاشق تو هستم
مي گويند يک دل دو محبت بر نمي دارد
واما دل من...
نمي خواهم کفر بگويم من به جز تو
محبت که را دريابم
از که بخواهم مرا دوست بدارد جز تو
به که بگويم دوستش دارم که مرا پس نزند
و عشقم را به بازي نگيرد در اين زمانه ي بي رحم ومروت
تو تنها بهانه ي دل ابري ام و بارش باران چشمانم هستي
تو هميشه با من بوده اي و ديده اي که جز تو
به هيچ کس ديگر نمي نگرم
در مقابل
تو هم با وفاترين معشوق عالمي
تو هميشه در سختي هايم با من بوده اي
ومن نيز در عوض
تو را در شادي هايم از ياد برده ام
اما تو هيچ گاه گلايه نکرده اي که چرا
فقط موقع سختي به سراغ من مي آيي
چون مي داني که
هيچ گاه جز تو کس ديگري را نخواسته ام
ومي داني هرکجا روم باز هم به تو
فقط وفقط به تو محتاجم
چند روزيست که با خودم احساس غريبي مي کنم
تو اما...
تو باز هم شکوه نمي کني که چرا دل من
به يک جفت چشم زميني لرزيده
دلگير نشو آخر اين مرام يک آدم است
اين بشر دو پا شرم را ديگر سالهاست که
از ادبياتش حذف کرده
روزي که دل به تو سپردم
هيچ گاه فکرش را هم نمي کردم
روزگاري فرا رسد که سرم را
در مقابلت بالا بگيرم و بگويم
خدايا عاشق شده ام!
نمي دانم خوشحال مي شوي
يا دلگير
آخر مرام تو خيلي بيشتر از اين حرفهاست
و بزرگواري تو ناگفتني است
قبلها که مي آمدم از شوق نزديکي به تو مي گريستم
اما اکنون
اکنون اما از ترس از دست دادنت مي گريم
مگر مي شود مهرباني هاي بي دريغت را
ناديده گرفت
چه وقت ها که عاجزانه فرياد زده ام
دوستت دارم
و تو رويت رابرگردانده اي از من
تا باز هم فرياد بزنم تو را
تو را تمام اعضا وجوارحم فرياد مي زنند
با اينکه نازت را خيلي ها مي خرند
با اينکه خيلي بهتر از من ها
به تو ابراز عشق مي کنند
ولي تو باز هم ضعفم را به رخم نمي گشي
و آنها را توي سر من نمي زني
تو باز هم مرا دوست داري
با وجود آن همه عاشقان لايق تر از من
تو مرا بي بهانه
بي دليل
و بي دريغ دوست داري
و من اما...
من بي لياقت  سيه رو
از تو کس ديگري را مي خواهم
و تو مي داني..
مي داني که هيچ  کس
هيچ گاه
جاي تو را برايم پر نمي کند
من مي خواهم با اين عشق زميني
باز هم به تو نزديک تر شوم
همين بي قراري ها
تنها بهانه است
بهانه اي براي باز هم با تو بودن
بهانه اي که من تو را
باز هم صدا کنم
تو چشم هاي بي قرارم را مي بيني
که هميشه در جستجوي توست
اما چشم که فقط براي زمين است
توي آسمان ها دنبالت مي گردم
و توي دلم پيدايت مي کنم
با چشمانم منتظرت تو ام
اما تو
دلم را
با قدومت نور مي بخشي

خدايا!

دل تنگت شده ام
نکند با دلم غريبي کني
يک وقت خيال نکني
آن دوچشمان روشن
جاي تو راگرفته
نعوذ بالله
تو فقط جاي خودت را داري
براي هميشه
در دلم
و در وجودم
و من اين عشق را موهبتي مي بينم
تا باز هم دريابم که تو
هنوز هم با وجود آن همه بدي هايم
به يادم هستي
و مي خواهي نشان بدهي که دوستم داري
و من اين دل بي قرارم را
باز هم
مثل هميشه
فقط به تو مي سپارم
خدايا!
عشقت را بر من ببخشاي!!!!!!

نوشته شده در شنبه نوزدهم تیر 1389ساعت 23:49 توسط زهره| |